Jej rumieńce pobladły, jakby duże zmarszczki skrycie podkreśliły jej zmęczone oczy..

Stała się wspomnieniem o kluczu lekkim i złotym... Maj ją oślepił, dziwny "ktoś", wyskakujący

z ziemi, jak siedem najpiękniejszych zmysłów. Nie można żyć bez powietrza "wyśmiewał", a świata nie ma,

bo dawno "ktoś" przejechał przez niego i zapomniał, że róże nie zakwitną bez tchu, pocałunku,

który jest aż słodki w prze"różnym" kolorze warg. Niebo pobladło dziś z tęsknoty.

Odkąd cię poznałam, noszę w kieszeni szminkę, to jest bardzo glupie nosić szminkę w kieszeni,

gdy ty patrzysz na mnie tak poważnie, jakbyś w moich oczach widzial gotycki kościół.

A ja nie jestem żadną świątynią, tylko lasem i łąką-drżeniem liści, które garną się do twoich rąk.

Tam z tyłu szumi potok,to jest czas, który ucieka, a ty pozwalasz mu przepływać przez palce

i nie chcesz schwytać czasu. I kiedy cię żegnam,moje umalowane wargi pozostają nietknięte,

a ja i tak noszę szminkę w kieszeni, odkąd wiem, że masz bardzo piękne usta.

Hot lips

Moje riposty zwalają Cię z nóg, a Twoi kumple mnie kochają i prawdopodobnie będą Ci dokuczać przez długi czas. Wiem, jestem zdesperowana i czuję się żałośnie, ale przynajmniej zaczynasz zwracać na mnie uwagę. Gdybyś wystarczająco się mną interesował, nie musiałabym tak bardzo się wszystkim przejmować i stosować drastycznych metod wobec Ciebie.

Mimo wszystko, cieszę się, że w końcu się do mnie uśmiechasz... 

ciepłego miodu ,przydrożnego rowu mi trzeba

by móc w nim śpiewać, zatracać ostatnie z przypadków

samby przed rozstaniem, spacery w wielkim mieście..

wszystko jest możliwe to najdalsze i najgłębsze

miedzy

między jednym policzkiem a drugim

miasto nocne w garśći łopatek

nieruchome okna w listach zapisane

między jednym oddechem a drugim

zapach w tobie przypomina 

loty śniadych jaskółek w bezwietrze

między jednym żegnaj a drugim

biały welon bez światła

wszystko w wierszu poezji zawisa

liście świerków 

między jednym policzkiem a drugim

w przeklętej wizji mogę taczyć tylko "ja"

godziny i fragmenty, wszystko po to by nauczyć się pijanego szaleństwa

tę noc

Obie źrenice wielkie, bez chęci poznania, półczyste. Dziś pościel za jasna, zbyt zimna na taką porę, jak ja. Najzwyczajniej zalej mnie winem bez dna, a później daj zasnąć jak dziecku... Zrobisz co zechcesz, przekochasz mnie, usidlisz... To wszystko w tym jednym pokoju, pokoju numer trzy...